به زبان ساده به چه معنی است؟



هر فردی حق دارد که از آزادی برخوردار باشد. حق آزادی و امنیت در کنار حق حیات به عنوان یکی از حقوق اساسی انسان در اصل 9 اعلامیه ی جهانی حقوق بشر مورد تاکید قرار گرفته است و براساس آن "هیچ کس را نمی توان خودسرانه توقیف، حبس و یا تبعید کرد." این حق در ماده 9 کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی به صورت حق آزادی و امنیت فردی و همچنین در ماده (4)12 در قالب منع تبعید اجباری تعریف شده است. حق آزادی و امنیت فردی همانطور که از عنوان آن پیدا است از دو حق جداگانه تشکیل شده است.



حق بر آزادی فردی



در قوانین بین المللی حقوق بشر، این حق دارای محدودیت های مشخصی است، دولتها می توانند تحت شرایطی خاص شهروندان را از آن محروم کنند. اما این حق تضمین کننده این مساله است که هیچ کس نباید به صورت خودسرانه و خارج از روند قانونی مشخص بازداشت و یا زندانی شود و در صورت محرومیت افراد از آزادی، تضمین های حداقلی در مورد حقوق آنها باید وجود داشته باشد.



تضمین های حداقلی شامل چه مواردی می شود؟



هر فردی که بازداشت می شود در اولین فرصت باید از دلیل بازداشت و اتهام خود به زبانی ساده و قابل فهم آگاه شود.



زمان بازداشت نباید طولانی باشد و فرد بازداشتی باید در اولین فرصت به دادگاه صالح و یا مرجع صلاحیتدار ارجاع داده شو تا در صورت امکان دادگاه وی برگزار و یا با قید الزامات قانونی ( که می تواند شامل وثیقه، کفالت و یا حتی قول باشد) تا زمان برگزاری دادگاه به صورت موقت آزاد شود، به بیان دیگر بازداشت موقت نباید به عنوان رویه ی اصلی نظر گرفته شود و مدت زمان آن تا حد ممکن باید کوتاه در نظر گرفته شود.



حق بر امنیت فردی



برخلاف "حق بر آزادی فردی" تعریف یکسانی برای "امنیت فردی" در اسناد حقوق بشری وجود ندارد. به عنوان نمونه در کنوانسیون حقو مدنی و سیاسی تعریف گسترده ای از امنیت فردی ارائه می دهد مبنی بر اینکه این حق به معنی حمایت قانون از حق بر آزادی فردی است، در واقع "حق بر امنیت فردی" در شرایطی فراتر از محرومیت افراد از آزادی به کار گرفته می شود. برای مثال دولتها موظف به اعمال شرایط واستفاده از ابزارهای قانونی مناسب در برابر تهدید حق حیات افراد هستند.